Çatı Kiremit - Kiremitçi - Kiremit ustası


ÇATI KİREMİTLERİ
 
Çatı kiremitleri düz, oluklu (alaturka) Marsilya tipi olmak üzere üç ayrı şekil ve ölçüde üretilirler. Düz kiremitler 4x6 – 5x8 cm kesitli, 15-20-25 cm aralıklarla çakılmış çıtaların üzerine döşenir. Döşeme şekilleri beslemeli, bindirmeli ve çift sıralı örtü şekillerinde yapılır. Düz kiremit örtü için çatı meyili 1/3 olmalıdır.
 
Alaturka kiremitlerle örtüde, kiremitler bir ters, bir düz olarak dizilir. Kiremit boyları 40 cm ve yamuk şeklindedir. Bir metrekare çatı yüzeyine 60 adet alaturka kiremit kullanılır. Mahya kiremiti olarak bir metre tül için 4 adet kullanılır.
 
Marsilya tipi kiremitler diğer kiremitlere göre daha hafiftir. Örtü kabiliyeti daha iyidir. 33,5 cm ara ile 4x6 cm kesitli çıtalar üzerine dizilir. Bir metrekare çatı yüzeyine 17 adet kiremit hesap edilir. Bir metretül için 3 adet mahya kiremiti kullanılır. Kiremitlerin dizilmesine saçak kenarından başlanır. İlk sıra bağlama teli ile, çatı üzerine çakılan çivilere bağlanır. İkinci sıra serbest dizilir, tek sayılı sıralar birinci sıra gibi bağlanarak mahyaya döşenir, mahya, özel yapılmış mahya kiremiti ile kapatılır.   
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Etiketler : çatı kiremitleri, düz kiremit, marsilya tipi kiremit, alaturka kiremit

KİREMİT ÇATI KAPLAMASI
 
Kiremit çatı kaplaması, bindirmeli veya birbirine geçmeli yerleştirilerek güçlü bir dokusal örüntü yaratan kil veya beton birimlerden oluşur. Çatı kaplama kiremitleri, arduvaza benzer şekilde yangına dayanıklı ve uzun ömürlüdürler. Az bakım gerektirirler. Ağır olduklarından, çatı çevresinin kiremitleri taşıyabilecek kadar güçlü olması gerekir. Çatı kaplama kiremitleri genellikle dolu bir kontraplak iskelet döşemesi üzerine, 14 kg veya 21 kg örtü altı keçesiyle beraber yerleştirilir.
 
 
 
Etiketler : çatı kiremitleri, kiremit çatı kaplaması


MARSİLYA TİPİ KİREMİT NEDİR
 
Marsilya tipi kiremitler 19. Yüzyılın ikinci yarısında Marsilya’dan ithal edilmiş ve sonradan bizde de üretimi yapılmaya başlanmıştır. Daha çok resmi binalarda kullanılmıştır. Geniş boyutu, kiremit altı kaplaması yerine latalar üzerine dizilebilmesi, geçme sistemiyle sızdırmazlığının azlığı gibi nedenlerle modern yapılarda giderek daha çok benimsenmiştir.
 
Kiremitlerin Döşenmesi : Geleneksel yöntemde kiremitler aralıklı dizilmiş latalar veya aralıksız döşenmiş kiremit altı kaplamasının üzerine önceden önce dar uçları saçağa doğru olmak üzere aşağıdan yukarıya, birbirine bindirilerek birkaç sıra döşenir, sonra daha üst kiremitler geniş uçları saçağa doğru gelecek şekilde birbirine bindirerek alt sıra kiremitlerin üstlerine örtülür. Mahya ve ağik mahyalar ya da bir sıra kiremitle aynı şekilde örülür veya bazı yörelerde bir sıra alt kiremitin iki yanına üst sıra kiremitler döşenmek suretiyle oluşturulur. Bu yöntem mahya kiremitlerinin örtme alanını artırır, daha fazla güvence sağlar. 
 
Her ne kadar kiremitler iç içe girdiğinde koniklikten dolayı kayma önlenirse de mahya ve örtü kiremitlerinin rüzgarla savrulmaması için ağırlık olmak üzere yer yer taşlar dizilir. Bazı yörelerde ise mahya kiremitleri kireç harçla yerlerine tutturulur. Restorasyonda buna alternatif olmak üzere alt sıra kiremitlerini kiremit altı tahtasına, üst sıra kiremitlerin ise kiremit altı tahtası üzerine eğime göre çakılan kadronlara çivi ile çakılması veya sadece bakır telle bağlanması önerilebilir. Ancak bu durumda kiremitlerin delikli olarak yapılması gerekmektedir. Telle bağlama yöntemi uygulandığında kiremit altı tahtasının üzerine döşenen yalıtım tabakasının çivilerle sık sık zedelenmemesi için, kiremitler meyil doğrultusunda uzanan tellere bağlanır. Bu teller bakırdaxn olup 10 numara kalınlığında iki kat telin birbirine sarılmasıyla hazırlanmış ve 15 cm’de bir gözler bırakılmıştır. İşte bu gözlere iki yandaki kiremitler telle bağlanırlar.
 
Japonya’da kiremitlerin oynamasını önlemek üzere çamur harç kullanılmaktadır. Başka yörelerde kireç harç üzerine döşendiği de izlenir. Ancak bizim kiremitlerimiz ince olduğundan üzerine basılmaz. Çatının herhangi bir nedenle onarılması gerektiğinde, yürümek için kiremitler kaldırılarak yol açılır. Bu gibi durumlarda kiremit altına konulan harç bu işlemi zorlaştıracak ve engelleyecektir. O yüzden, kiremitlerin harçla tutturulmaması daha doğru bir yoldur. Bazı yörelerde saçak uçlarına gelen kiremitler, özellikle yelkovan tahtası kullanılmamışsa, kireç harçla tutturulur. 
 
Kiremitlerin aralıklı latalar üzerine döşenmesi çok iyi bir havalandırma sağladığı gibi, akıntıların nerede olduğu bulmak ve onarmakta kolaydır. Bu tür bir çatının su geçirmezliği tümüyle kiremitlere bağlıdır. Kiremitlerin oynaması halinde akıntı kaçınılmazdır. Bugünkü yaşama biçiminde en ufak bir su sızıntısına artık kimse dayanamamaktadır. Halbuki eskiden akan yerlere çeşitli kaplar koyarak onarılıncaya kadar idare edilirdi. O günün yaşamında sudan sudan bozulabilecek çok önemli eşyalar bulunmuyordu. Günümüzde ise çatının koruyuculuğu sadece kiremite bırakılmayıp ikinci bir tabaka ile güvenlik altına alınır. Bu amaçla kiremit altı tahtasının üstüne bir kat bitümlü karton veya keçe döşenmektedir. Önce tenekecilik işleri tamamlandıktan sonra su geçirmez tabaka döşenir, daha sonra da kiremitler dizilir. Su geçirmez tabakanın sakıncası çatı içindeki rutubetin dışarı atılmasını engellemesi ve bir sızıntı halinde sızıntının nereden kaynakladığını gizlemesidir. Oluklu kiremitlerin altına döşenecek, hatta kiremit altı kaplaması yerine geçebilecek yeni bir su geçirmez malzeme de yurdumuzda yapılmıştır. Bu örtü malzemesi oluklu olup  89x200 cm boyutlarında ve 3 mm kalınlığında, bitkisel ve mineral liflere bitüm emdirilmesiyle yapılmıştır.